U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Omdat we in 2021 alweer 100-jaar bestaan, hebben we aan gevraagd aan onze 'dames' om zich voor te stellen en te vertellen waarom ze zo graag zingen bij DZKO.

 

 

Mijn koor, het koor DZKO. 

Ook bij mij is zingen mijn leven. 

Het werd er met de paplepel ingegoten. Met m’n zusjes, zingen, thuis en in de kerk. Sinds 1980 ben ik in Oosthuizen komen wonen en in de tijd van onze opgroeiende kinderen, ging ik elke woensdagavond op de fiets naar het koor. Onderweg fietsten ook anderen met mij mee die kant op. 

Je wordt er blij van, het ontmoeten van de andere meiden, samen een groep vormen. In de pauze is altijd even tijd voor een praatje, de nieuwtjes, een kopje thee erbij. 

We zingen heel gevarieerd, vele genres komen aan de beurt. Modern of juist van vroegere tijden. Het leukste vind ik wanneer onze partij de melodie zingt, dan heb je de hele week dat liedje in je hoofd. Maar als je een tweede of derde stem zingt, dan hoor je de meerstemmigheid meer. Daar kun je ook van genieten. 

Iedereen die van zingen houdt, is welkom! 

De dirigente probeert samen met de leden een gezellige sfeer te creëren en ook de samenklank te verbeteren. 

Heerlijk om ook te genieten van de pianobegeleiding van Lianne, best professioneel!. 

Ook leuk: het jaarlijkse uitje wat we samen organiseren, bv. gourmetten met z’n allen bij ons op de boerderij, een spel of kwis bij Meindert in het Dorpscafé met een borrel, hapje of buffetje. 

Nu het 100- jarig bestaan voor de deur staat, oefenen we flink op de Zoom, op onze vaste woensdagavond. Wie weet wat er nog komen gaat, eind oktober, we hebben er zin in!! 

Annette Vrolijk

 

 

Hey, ik ben Anita Blom en ik ben lid van DZKO sinds 2016.

Ik ben in 2016 in Oosthuizen komen wonen ,een buurvrouw vroeg mij of ik het leuk zou vinden om een keer met haar mee te gaan naar het vrouwenkoor hier in Oosthuizen. Nou dat was wel ff een shock ,ik dacht wat moet ik nou in een koor, ik kan toch niet zingen, laat staan noten lezen. De buurvrouw vertelde dat ik helemaal geen noten hoefde te kennen want je kunt ook gewoon met de tekst de liedjes leren. Na toch nog wat aarzelen ben ik toch met haar mee gegaan ,want ik vond het wel de ideale manier om de dorpsgenoten te leren kennen. Dus de stoute muziek schoenen aan gedaan en ik zal je vertellen daar heb ik tot nog toe nooit spijt van gehad, wat een warm bad en wat een lieve groep vrouwen waren dat. Ook werd ik voorgesteld aan de dirigente, ik vond dat heel erg spannend want zij zou vertellen welke stem ik heb en bij welke dames ik het beste zou passen want zelf had ik echt geen idee! Wat een leuk mens, haar naam Jeannet v/d Woude, zij heeft mij heel veel geleerd want het gaat niet alleen maar om het zingen, maar ook, vooral het samen muziek maken en plezier in het zingen, staat bij haar bovenaan . Iedereen in haar waarde laten of je het liedje nu meteen goed oppakt ,of dat je wat langer nodig hebt om het te leren dat maakt haar niet uit. Het heeft mij veel gebracht, zoals veel zekerder zijn en geloven in jezelf, en dat het niet erg is, als je een keer, zoals Jeannet dat zegt, op je bek gaat want zij, en ook het koor, raapt je weer op en dan kun je weer verder.

Ik vind toch vooral onze eigen concerten het leukste om te doen ook al blijf ik het erg spannend vinden. Het country en het weer concert vond ik erg leuk ,ook het 4 Mei optreden hier in de kerk van Oosthuizen vond ik heel mooi want het is toch een eer dat je aan zo iets mee kan doen en op je eigen manier je steentje bij kan dragen.

Ik draag nog steeds die stoute muziek schoenen en ik lig nog steeds in dat warme bad. Ik hoop dat het ook nog heel lang gaat duren, want ik kan er geen genoeg van krijgen.

Dank jullie wel, lieve vrouwen van DZKO, dat ik samen met jullie mag zingen en dat ik dit feestje samen met jullie mag vieren.

Anita

 

 

In 2022 ben ik, Henny Koole-Scheer 60 jaar lid van D.Z.K.O., daarvoor heb ik nog twee jaar gezongen bij een kinderkoor, in mijn geboorteplaats Bobeldijk.

Wat een heel erg leuke bijkomstigheid is, dat het kinderkoor geleid werd door meneer Harmsen evenals D.Z.K.O. Dus mijn zangervaring in een koor is eigenlijk al 62 jaar.

Het zingen in het koor is voor mij altijd gezellig en fijn geweest. Wij hebben heel veel samen in het koor gedaan in de afgelopen 60 jaar.

Heel mooie liedjes, musicalfragmenten en klassieke stukken.

We moesten wel steeds heel goed leren, want zo erg noten lezen was er in mijn beginjaren niet echt bij. We leerden goed naar elkaar luisteren, je moest het hebben van je gehoor.

Op concours gaan met de zang, dat was heel spannend. We gingen soms met de bus. We mochten niet zingen in de bus, om onze stemmen te sparen. Maar als we dan een prijs gewonnen hadden, dan kwamen de kelen los. (dit stukje ontdekte ik ook bij Dieuw)

Ik herinner mij goed hoe we uitvoeringen gaven samen met de Zeevangs fanfare, heel gezellig en veel plezier samen. We hebben nog geprobeerd mannen bij het koor te halen, dat is maar bij één keer gebleven.

Jarenlang met de kerst in de grote kerk van Oosthuizen zingen (heel koud) en onze optredens in het zorgcentrum, waar veel oud-leden gewoond hebben.

In mijn 60 jarige D.Z.K.O. carrière zijn er een heleboel dirigenten voorbij gekomen, ik noem ze, om ze in herinnering te houden;

Meneer Harmsen, Meneer Vlekke, Mevrouw Laschek, Elly Krijnen, Joep van der Oord, Jurien Zaagman, Jorge Verkroost, en nu Jeannette van der Woude.

We hebben ook heel virtuoze pianisten de revue zien passeren, die lang ons koor begeleid hebben:

Tini Mol, Emma Roele, Tom Oosthuizen, Eric uit Volendam en nu Lianne Bakker voor ons een heel bevlogen jongedame, die ons heel goed aanvoelt en aanvult met haar pianospel.

Vandaag de dag zingen we nog steeds een heel wisselend repertoire, nog steeds van klassiek, tot pop, van nederpop tot musicalfragmenten.

Het lastige is dat wij onze teksten en partijen uit het hoofd moeten leren, op mijn leeftijd kost dat veel energie. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik mijn map bij mij mag houden en nu mag ik tijdens lange optredens zitten. Dat voelt niet altijd even goed, maar als ik wil blijven zingen, is zitten de enige optie.

Voor de Corona periode werd ik iedere woensdag gebracht door mijn man Bas. We komen langs het huis van To Vlaanderen, dus die nemen wij gelijk mee.

Ik heb een aantal keer met mijn maatje Dieuw Frikkee een zoom bijeenkomst meegemaakt. Dan vind ik het fijn om iedereen op afstand even te zien.

Ik heb moeite om wijs te houden en ik hoor dan ook niet heel goed, dus een zoombijeenkomst is wat te inspannend voor mij.

Als Corona ons minder in de greep heeft en ons minder plaagt hoop ik dat we elkaar weel in levende lijven kunnen zien.

Want ons koor bestaat tenslotte 100 jaar, dat moet de wereld weten.

Ik heb heel veel bewondering voor Jeannette zoals zij gedreven het koor bij elkaar houdt.

Ik heb als je de foto’s bekijkt nog zoveel meer herinneringen, maar dan wordt mijn stukje te lang. Ik wens voor mijzelf dat ik als 60 jarig lid van D.Z.K.O. nog een aantal jaar kan komen zingen.

Veel groeten

Henny Koole Scheer

 in beeld’, op de website van het koor, laat goed zien dat er veel veranderd is sinds de oprichting. Wat blijft is de D

 D.Z.K.O bestaat dit jaar een eeuw! De pagina ‘100 jaar in beeld’, op de website van het koor, laat goed zien dat er veel veranderd is sinds de oprichting. Wat blijft is de verbondenheid, een belangrijke pijler van het samen muziek maken.

Ik kwam in het voorjaar van 1994 op het koor. In theorie ben ik nu 27 jaar lid, maar ik ben de Heintje Davids van het koor. Afscheid nemen, terugkomen, lidmaatschap opgezegd, weer aangemeld, weer eraf, weer lid. Sinds twee jaar sta ik weer op de ledenlijst. Ik blijf mij enorm verbonden voelen met D.Z.K.O., en in het bijzonder met mijn medestemgenoten, de alten.

Ons jubileumjaar verloopt niet zoals we voor ogen hadden, maar het bestuur slaagt erin om de leden betrokken te laten blijven bij het koor. Wie ook zorgt voor verbinding is onze dirigente Jeannet van der Woude. Nu we voorlopig niet fysiek kunnen repeteren, doen we dit online. De energie waarmee zij onze repetities leidt is enorm. Jeannet spat van het kleine beeldscherm af, zo onze huiskamers, keukens, slaapkamers, zolders in. Wekelijks oefenen we de nummers voor ons jubileumconcert, want onze honderdste verjaardag gaat gevierd worden, met pianobegeleiding van Lianne Bakker.

Er is een selectie gemaakt van door het koor gezongen liedjes. Zij weerspiegelen de afgelopen tien decennia.

Een lied dat van mij trouwens geschrapt mag worden uit ons repertoire is:

‘Bij woeste storm en regen’. Ben ik even blij dat het we dit niet uitvoeren tijdens ons jubileumconcert.

Hét lied dat voor mij de totale lading dekt van wat het koor en muziek voor mij betekenen is: ‘As long as I have music’.

De tekst is anno 2021 heel toepasselijk.

 

Hieronder mijn vrije vertaling van het Engels in het Nederlands:

Wanneer mijn leven koud en leeg lijkt

en ik me alleen voel

dan is er altijd wel een lied dat ik mij herinner,

dat mij rust brengt in mijn hoofd.

En in mij vind ik een kracht

om weer op te staan.

Zolang ik muziek heb,

zolang er een lied is dat ik wil zingen

kan ik mijn weg vinden, zie ik de toekomst zonnig in.

Dankzij muziek worden mijn gedachten zorgeloos.

 

D.Z.K.O. van harte gefeliciteerd en op naar nog vele jubilea!

 Manon Dijkshoorn, Oosthuizen

 

  

Hallo allemaal…Ik ben Dieuw Frikkee en 53 jaar lid van DZKO. 

In 1967 ben ik in Oosthuizen komen wonen. 

We kwamen in een nieuwe wijk wonen, dat was in de Burgemeester Steert straat. 

Op een goede keer kwam er iemand van het bestuur vragen of je lid wilde worden van de zang. 

Zo kwamen er heel wat jonge leden bij het koor uit onze buurt. 

De dirigent was toen meneer Vlekke. 

We gingen naar concoursen met een bus, wat heel gezellig was. 

Op de heenweg mochten we niet zingen, want we moesten onze stem sparen. 

Maar op de terugweg na het diner  dan kwamen de stemmen los. 

Als je een leuke chauffeur had zetten hij een bandje op,  dan gingen we allemaal konden zingen. 

Ik heb het 50 jarig jubileum feest meegemaakt. 

Tante Sientje Smit was toen de voorzitster. 

Op 3 Mei 1980 bestond de Zeevang 10 jaar en hebben we een praalwagen gemaakt. 

Dat was bij Riet Koole haar schoonouders in de schuur. 

Ook moest er geld in de kas komen, eerst voor een nieuwe piano daar hebben we loten voor verkocht. 

Toen in December 1981 hebben we olliebollen gebakken bij Alie Blasweiler in de garage, voor het 60 jarig bestaan. 

Elly Krijnen was toen dirigente en Tiny Mol onze pianiste. 

Er kwam ook nieuwe kleding een lange zwarte rok en een creme kleurige blouse. 

Daarna een diner bij Kaan. 

Ook hebben we samen met de fanfare uitvoeringen gegeven in de dorpen Warder Beets Middelie en Oosthuizen. 

Met allemaal leuke sketches o.a. jo met de banjo en het boemeltje van Purmerend de schaatserrijderswals en vissen in het riet en nog meer van die leuke dingen. 

Onze kinderen hebben nog ook een keer mee gedaan. 

Ook traden we op in bejaarde en verpleeghuizen. 

Een koffieconcert in de Koggenhoorn bij Wim Doets samen met het mannenkoor uit Stede Broec met dirigent Jean Luc in 1988. En  1991 met een kerst jubileumconcert. 

5 jaar later hebben we lappen stof gekocht en heeft Dorothe jasjes broeken topjes en rokken genaaid, met een clubje het handwerk gedaan. 

Ook hebben we een jaarlijks uitje met elkaar. 

Ik heb als dirigente gehad meneer Vlekke  mevr Laschek Elly Krijnen Joep van der Oort Jurien Zaagman  Jorgen Verkroost en nu Jeannet v d Woude. 

En als pianisten Tiny Mol Emma Roele Tom Oosthuizen Eric uit  Volendam  en nu Lianne Bakker. 

Vroeger zongen we a capella ,dat waren vaak zware stukken, en later muziek met de piano. 

Ik vind musicals erg mooi en ook om te zingen, met  moderne muziek heb ik meer moeite. 

En ook uit het hoofdleren met vooral onbekende nummers vind ik niet makkelijk. 

Ik weet nog wel veel meer, maar dan wordt het stuk veel te lang. 

Ik hoop dat DZKO nog lang mag blijven bestaan.  

Dieuw Frikkee 

 

 

Waarom ik op DZKO zit:

 

Het zingen is mij met de paplepel ingegoten, 

en ik heb daar mijn hele leven al van genoten. 

Met een opa, moeder, oom en tantes die zongen in div. koren, 

kon mij dat ook al heel jong bekoren. 

Ik zat op het kinderkoor, jeugd, tienerkoor 

en ga zo nog maar even door…. 

In 1979 kwam ik bij DZKO in Oosthuizen, 

want we waren vanuit Gelderland naar Noord-Holland gaan verhuizen. 

Met veel plezier denk ik aan die jaren terug, dat is zeker: 

we wonnen ook regelmatig een mooie beker. 

Anekdotes uit die tijd zijn er volop: 

ik stond eens tijdens een optreden met een vuurrode kop. 

We zongen “het boemeltje van Purmerend”en zaten in treinopstelling op toneel, 

de tekst was wat ouderwets en best wel heel veel. 

Plots voelde ik iets kriebelen op mijn rug, 

dat was een spiekbriefje dat bij mij werd opgespeld, vlug, vlug. 

En Jeannette die achter mij zat , zong vrolijk het hoogste lied 

en ik zat te schudden van het lachen met een “rode biet”. 

Ik was mijn tekst kwijt en kon amper nog zingen, 

Tja, dat waren van die grappige dingen. 

Veel fijne herinneringen heb ik aan die jaren. 

Bijvoorbeeld toen we tijdens ons kooruitje naar “Gouden Handen”waren. 

Het was als een schoolreisje zo leuk, 

en we lagen dan ook regelmatig in een deuk. 

Of toen we tijdens een optocht door het dorp op een boerenkar werden rondgereden, 

We moesten ons in buitenlandse klederdrachten verkleden. 

Of toen ik een duet mocht zingen met de dirigente Ellie Krijnen, 

Wat hebben we toen vreselijk lopen geinen. 

Het was het beroemde (beruchte) kattenduet, 

tijdens het instuderen hadden we al zoveel pret. 

Er werd gemiauwd als echte katten, 

en vooral Ellie had de kunst goed afgekeken van haar eigen “schatten”. 

Toen brak er een periode van veranderingen aan 

en ben ik naar het West Fries musicalkoor in Hoorn gegaan. 

Daar heb ik een aantal jaren mee opgetreden, 

maar dat is allemaal al wel zo’n 30 jaar geleden. 

Door drukte, kinderen, familie, werk en ga zo maar door, 

braken er een aantal jaren aan zonder koor. 

Maar……...sinds mijn pensionering, nu bijna 5 jaar geleden, 

kan ik weer veel meer tijd aan mijn hobby besteden. 

Ik ben weer terug bij mijn oude vertrouwde koor 

en daar heb ik echt geen spijt van, hoor. 

Natuurlijk kunnen we in coronatijd niet samenkomen 

Maar we “Zoomen” elke woensdag om ons zo toch klaar te stomen, 

voor het jubileumconcert, ter ere van 100 jaar koor. 

Daarin steken we al onze energie, we gaan ervoor! 

Tot slot kan ik zeggen uit eigen ervaring: 

Zingen ontspant en maakt je blij 

En voor wie dat ook wil ervaren: “Kom erbij!”

 

Marijke Gerichhausen 

 

 

Hoi allemaal
 
ik ben Bianca Voorend-van Eijk en 44 jaar.
Ik ben  10 jaar lid van ons koor .
Ik was  een jonge moeder die tijd wilde voor zichzelf ,Even niet Mama maar Bianca zijn.
Ik was in het begin altijd de laatste die binnen kwam want eerst moesten de kinderen in bed.
Maar dan kon ik even lekker zingen en mij ontspannen.
Als ik weer naar huis reed zat ik vol nieuwe positieve energie, en dat is ook goed voor het gezin .
Het liefst zing ik Pop nummers en musical die uit deze tijd zijn .
Bijvoorbeeld Ilse de Lange en Adel maar ook Phil Collins in Tarzan .
Maar ook de andere nummers zing ik heerlijk mee .
Sommige zijn voor mijn tijd ,maar dat maakt niet uit want die zijn vaak erg mooi bijvoorbeeld:  het dorp. Erg gezellig was het kooruitjes bij ons in de tuin zie foto 2014 .
Het leukste vond ik Popkoren festival en zingen in het theater in Hoorn .Maar ook met kerst zingen in de kerk is ook een heerlijk kerst gevoel .
nou ik zing nog wel even door hoor,  ik mis nu de gezellige repetitie maar kijk er naar uit dat we straks weer heerlijk kunnen zingen .
Groetjes van Bianca Voorend -van Eijk

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?